Αλλαγές....καλές ή κακές;

Είχα καιρό να γράψω αλλά και να επισκεφτώ την μπλογκόσφαιρα. Ο λόγος; Δεν ξέρω, απλά έτσι.....

Το σκυλάκι μας η Μόκα ευτυχώς πάει μια χαρά. Κάναμε και το 3ο εμβόλιο και από χθές αρχίσαμε τις βόλτες. Τώρα είναι 4 μηνών και πολύ παιχνιδιάρικο.

Το δυσάρεστο είναι ότι "κοιμίσαμε" τον Έντυ μας τον μαύρο γατούλη μας που ήταν το γούρι μας εδώ και 14 χρόνια. Την εμπειρία αυτή δεν την έχω ξαναζήσει και ήταν πολύ δύσκολο και πολύ σκληρό να τον πηγαίνω για τελευταία φορά στον γιατρό για να τον κοιμίσουμε και να τον αφήσουμε να ξεκουραστεί. Το γατούλι μας ταλαιπωριόταν τελευταία από νεφρική ανεπάρκεια. Και τις τελευταίες 4 μέρες δεν έτρωγε. Ήταν μια απόφαση που έπρεπε να πάρω με όλα τα συνακόλουθα. Τύψεις αμφιβολίες για το αν κάνω στο σωστό, για το αν θα έπρεπε να το παλέψουμε λόγο ακόμα. Την τελευταία εβδομάδα του έκανα οροθεραπεία και ήταν μεγάλη ταλαιπωρία και για μας και για κείνον. 

Κατά τα άλλα η ζωή μας κυλάει γρήγορα, αυτή την αίσθηση έχω τελευταία, ότι περνάνε οι ώρες και οι μέρες πολύ γρήγορα. Νοιώθω πως κλείνουν κύκλοι στη ζωή μου και πως έρχονται αλλαγές. Δεν ξέρω αλλά νομίζω πως είναι η ώρα να πάρω αποφάσεις. Και ίσως είναι η ώρα να σκεφτώ και λίγο εμένα. Τι θέλω εγώ για το μέλλον μου. Βέβαια αυτό όταν έχεις και παιδιά που εξαρτώνται αποκλειστικά από σένα είναι κομμάτι δύσκολο. Αλλά ήρθε η ώρα να καταλάβουν κι αυτά πως πρέπει να κολυμπήσουν. Λίγο απότομα και λίγο σε παγωμένα νερά, αλλά πρέπει. 
Νοιώθω κουρασμένη... κουράστηκα απότομα. Η δουλειά που κάνω είναι αρκετά δύσκολη και σκληρή για γυναίκα. Είναι χειρονακτική και το σώμα μου άρχισε να κλωτσάει. Άρχισα να έχω μυοσκελετικά προβλήματα και επειδή αγαπάω τον εαυτό μου και δεν θέλω να πάθει κακό, να πάθει ζημιά ανεπανόρθωτη, έχω πάρει την μεγάλη απόφαση. Ήρθε η ώρα να σταματήσω τη δουλειά. Τώρα θα μου πείτε: "ωραία εποχή διάλεξες, τη στιγμή που όλος ο κόσμος ψάχνει για δουλειά". Είναι όμως περίπλοκα τα πράγματα. Ένα μαγαζί πατάει όλο επάνω μου. Υπάρχουν μέρες που πονάει η μέση μου τόσο πολύ που βάζω τα κλάματα γιατί δεν μπορώ να αντεπεξέλθω στις απαιτήσεις της δουλειάς. Φυσικά το μαγαζί μου είναι μια επικερδής επιχείρηση και θα πρέπει να πουληθεί και επειδή οι αγοροπωλησίες είναι αρκετά στάσιμες αυτή την περίοδο, μάλλον θα πάρει καιρό μέχρι να "ελευθερωθώ" κατά κάποιο τρόπο.
Είμαι άνθρωπος που δένεται με τα πράγματα και φυσικά όλο αυτό δεν μου είναι και πολύ εύκολο. Αλλά από την άλλη πιστεύω πως πρέπει να κοιτάζουμε μπροστά και να προσαρμοζόμαστε στις αλλαγές. Όλες οι φάσης της ζωής μας δεν είναι ίδιες. Η ζωή μας αλλάζει και πρέπει να αλλάζουμε κι εμείς μέσα από αυτή. 
Πάντα ήμουν προσκολλημένη σε καταστάσεις. νομίζω πως ήρθε η ώρα να τολμήσω αλλαγές που θα με κάνουν ίσως πιο ευτυχισμένη.
Το ρίσκο βέβαια υπάρχει και είναι ορατό. Θα μου αρέσει η νέα μου ζωή; Η νέα μου ρουτίνα; Τα νέα οικονομικά δεδομένα που θα πρέπει να περιοριστούν αφού θα περιοριστούν τα έσοδά μας; Κανείς δεν ξέρει. και κανείς δεν θα μάθει αν δεν τολμήσει. 
Όπως σας είπα και στην αρχή κλείνουν κύκλοι στην ζωή μου και θα ανοίξουν ίσως κάποιοι άλλοι.
Προς το παρών νοιώθω πως θέλω να αράξω. Να ξεκουραστώ. Το ζητάει απεγνωσμένα το σώμα μου. 
Μεγάλωσαν και τα παιδάκια μου και νομίζω πως αρκετά ήμουν απούσα από την ζωή τους. Θέλω να είμαι κοντά τους σε ότι με χρειαστούν. Κάνοντας μια ανασκόπηση στην ζωή μου όλη νομίζω πως έχω χάσει πολλά και σημαντικά πράγματα από τις ζωές των αγαπημένων μου ανθρώπων. Δεν θέλω να χάσω κι άλλα....

Αλλαγή πλεύσης λοιπόν σχεδιάζω όταν και όποτε έρθει. Αλλά αφού το αποφάσισα θα έρθει.