Νεύρα...χαρά...νεύρα... χαρά...κ.ο

Είναι κάτι μέρες που ο εκνευρισμός σου έρχεται από κει που δεν το περιμένεις και ξαφνικά σου χαλάει όλη την υπόλοιπη μέρα. Πάντα προσπαθώ να μην εκνευρίζομαι, γιατι όταν συμβεί αυτό μου χαλάει όλη η υπόλοιπη μέρα. Έτσι και σήμερα οπου για ένα ασήμαντο κατ' εμε γεγονός, σημαντικό όμως για τον άλλο λογοφέραμε με την κόρη μου και το ένα έφερε το άλλο. Και ενώ ήταν μια μέρα χαράς και θα έπρεπε όλοι να γελάμε, γιατί βγήκαν και οι βάσεις και ο γιος μου είναι και επίσημα πλέον φοιτητής στην σχολή που ήθελε, κατέληξε σε μια μέρα εκνευρισμού και έντασης.

Και όταν συμβαίνει αυτό, γιατί συνήθως συμβαίνει τη στιγμή που είσαι χαρούμενη και χαμογελάς από το πρωί; Θαρρείς πως κάποιος παραφιλάει και λέει; "είσαι χαρούμενη; Τώρα θα σου τι σπάσω".

Ετσι λοιπόν θα πρέπει να προσπαθούμε να μην τσαλακώνουμε την μέρα μας για κανένα λόγο. Είναι πολύ δύσκολο, το ξέρω, αλλά θέλει προσπάθεια. Γυρνάς από την δουλειά και ο άλλος έχει τις "στραβές" του. Το βλέπεις, βλέπεις τη φουρτούνα να έρχεται. Πρέπει να την σταματήσεις με όποιο τρόπο μπορείς. Αλλά τι γίνεται συνήθως; Είσαι κουρασμένος και εξαντλημένος και γίνεσαι φιτίλι που ανάβει με την παραμικρή σπίθα. 

Ετσι κι εγώ πείσμωσα και ενώ συμβαίνουν διάφορα θα παραμείνω ψύχραιμη και θα περάσει. Μέχρι το βράδυ θα έχει περάσει και όλα θα είναι όπως πριν. 

Σήμερα το πρωί λοιπόν είμουν χαρούμενη γιατί έκλεισα ξενοδοχείο στα λουτρά Αριδαίας για μια εξόρμηση με τον άντρα μου. Θα αφήσουμε παιδιά σκυλιά γατιά και θα περάσουμε ένα όμορφο Σαββατοκύριακο σε ηρεμία και χαλάρωση. Είναι το δεύτερο Σαββατοκυριακο που το κάνουμε αυτό. Και άρχισε να μας αρέσει. Οικονομικό ξενοδοχείο στο booking.com πάντα βρίσκεται. Θα κάνουμε και το μπανάκι μας να ισιώσει η μέση που με ταλαιπωρεί τελευταία. Θα ξεφύγουμε και λίγο από την καθημερινότητα και θα επιστρέψουμε πάλι με νέες δυνάμεις.

Τελειώνει το Καλοκαιράκι;

Οι διακοπές μας κι εμάς βαίνουν προς το τέλος τους. Ξεκουραστήκαμε αρκετά. Το πρόβλημα που είχα με την μέση μου δείχνει να έφυγε. Ας ελπίσω ότι δεν θα ξαναεμφανιστεί μόλις ξεκινήσω δουλειά.
Αυτή η χρονιά που ξεκινάει (σαν τους δασκάλους κι εγώ σηματοδοτώ το τέλος το διακοπών σαν το ξεκίνημα της νέας χρονιάς) έχω την εντύπωση οτι θα είναι πολύ καλύτερη από την προηγούμενη. Τώρα από που πηγάζει αυτή η αισιοδοξία; Δεν ξέρω έτσι νοιώθω.

Σήμερα της Παναγίας, χρόνια πολλά κι όλας σε όλους όσους γιορτάζουν, πήγαμε στο κέντρο της Θεσσαλονίκης για φαγητό στο Αγιολί. Χμμμ καλά ήταν αλλά τιμές με ποιότητα μάλλον δεν ήταν και τόσο συμβατές. Τέλος πάντων καλά περάσαμε και μετά πήγαμε για καφέ στα Starbucks. Ε καλά τέλειος ο moccachino!!!

Τέτοια μέρα πάντα μου την δίνει το ότι πρέπει να πάρω τηλέφωνα για τα χρόνια πολλά σε φίλους και γνωστούς. Ρε παιδιά πρέπει να κοπεί αυτό είναι πολύ βαρετό. Δεν μου αρέσουν καθόλου αυτές οι τυπικούρες που και καλά πρέπει να πάρεις τηλέφωνο όπως κάθε χρόνο και να λες τα ίδια και τα ίδια. Πραγματικά δεν μ' αρέσουν καθόλου οι γιορτές και απεχθάνομαι τα τηλεφωνήματα για χρόνια πολλά. Ευτυχώς εγώ δεν έχω γιορτή και έτσι δεν το ζω όλο αυτό αλλά και όταν γιορτάζει ο άντρας μου θέλω να φύγω από το σπίτι να μην ακούω το τηλέφωνο που χτυπάει ασταμάτητα! Θα πάρω τηλέφωνο όποτε θυμηθώ και θέλω να μιλήσω με φίλους και συγγενείς αλλά αυτό το "πρέπει" μου την δίνει στα νεύρα.

Και έτσι θα ξαναμπούμε σύντομα στους ρυθμούς μας. Εγώ στο μαγαζί, στην καθημερινότητά μου, όπως πάντα. Δεν παραπονιέμαι, μ' αρέσει η καθημερινότητά μου, αρκεί να μην έχει εκπλήξεις. Γέμισαν επιτέλους οι μπαταρίες μου και είμαι έτοιμη να ξεκινήσω μια καινούρια δημιουργική χρονιά. Μ' αρέσει που θα έρθει ο χειμώνας, μ' αρέσει που η οικογένειά μας μαζεύτηκε πάλι όλη μαζί. Αισθάνομαι και πάλι δυνατή. Και χαρούμενη. Και γεμάτη. Και ευγνώμων για ότι έχουμε καταφέρει.
Το σύννεφο της κατάθλιψης έχει πάει περίπατο εδώ και καιρό. Άρχισε και πάλι η αισιοδοξία να γεμίζει το είναι μου, όπως παλιά.

ΥΓ Θέλω να γράφω πιο συχνά, αλλά δεν τα καταφέρνω....Όλο λέω ότι θα γράφω κάθε μέρα αλλά που.......

Διακοπές κατ' οίκον

Βαριέμαι, βαριέμαι, βαριέμαι.... Ε ναι θα το ομολογήσω βαριέμαι αφάνταστα. Και αυτό είναι αποτέλεσμα κούρασης και υπερκοπώσεων που διαδέχονται η μια την άλλη. Δεν είναι τεμπελιά γιατί δεν έχω την πολυτέλεια να τεμπελιάσω.
Έτσι λοιπόν τώρα που το αποφάσισα θα τα γράψω όλα μαζί. Έχουμε και λέμε.
Τέλειωσαν με το καλό οι πανελλαδικές και το καμάρι μας τα πήγε μια χαρά. Περνάει στο οικονομικό του πανεπιστημίου Μακεδονία, ή στο Αριστοτέλειο. Θα δείξει μόλις βγουν οι βάσεις τον Αύγουστο. Μπράβο του λοιπόν γιατί έριξε πολύ διάβασμα και του αξίζουν χίλια μπράβο!!!
Ήρθε και η κόρη μας οριστικά από την πόλη που σπούδασε μιας και τελείωσε και τις έμεινε μόνο ένα μάθημα που θα το δώσει τον Σεπτέμβριο. Χίλια μπράβο και στο κορίτσι γιατί θα πάρει πτυχίο με πολύ καλό βαθμό και γιατί τελείωσε τις σπουδές τις στα 4 χρόνια και έτσι θα πάρουμε μια ανάσα γιατί ήταν πραγματικά δύσκολα αυτά τα 4 χρόνια και για μας και για κείνη.
Και φυσικά μαζί της και ο Noah

Έτσι λοιπόν σαν περήφανη μαμά που είμαι, καμαρώνω και κορδώνομαι για τα παιδάκια μου κι εγώ.

Η επιστροφή της κόρης μας παρομοιάζεται με μια ατομική βόμβα που έσκασε στο σπίτι μας. Και γιατί το λέω αυτό; Γιατί με το που ήρθε άρχισε η εκκαθάριση. Άρχισε να καθαρίζει το δωμάτιο της από τα "άχρηστα" και περιττά πράγματα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να καθαρίσει το δικό της δωμάτιο και να γεμίσουν τα υπόλοιπα δωμάτια του σπιτιού. 2 μέρες κάναμε να συμμαζευτούμε. Δεν ήξερα που να τα βολέψω τόσα πράγματα. Είμαι και λίγο "ρακοσυλέκτης", δηλ δεν πετάω τίποτε. Είναι μεγάλο κουσούρι αυτό και έχει ως αποτέλεσμα μια μεγάλη αποθήκη που έχουμε στο υπόγειο να είναι γεμάτη με άχρηστα τελικά πράγματα που θέλουν πέταμα. Αλλά πάντα λέω "βάλτο στο υπόγειο, μπορεί να χρειαστεί" Τελικά δεν χρειάζεται ποτέ και τζάμπα κάθετε εκεί χρόνια.
Βάψαμε και τα δωμάτια και επιτέλους συμμαζευτήκαμε.

Και μέχρι να ολοκληρωθεί αυτή η ανάρτηση φτάσαμε Αύγουστο. Και άρχισαν και επίσημα οι διακοπές μας. Τα μαγαζιά κλειστά μέχρι 18 Αυγούστου για να γεμίσουμε τις μπαταρίες μας και να ξεκουραστούμε. Σήμερα Κυριακή πίνουμε το καφεδάκι μας στην βεράντα και περιμένουμε να ξυπνήσουν τα παιδιά μας για να πάμε όλοι μαζί στη θάλασσα. Για μένα αυτό θα είναι το δεύτερο μπάνιο. Ας όψεται ο παλιόκαιρος που δεν λέει να στρώσει. 
Για μας οι διακοπές μας φέτος θα έχουν μόνο ξεκούραση γιατί το έχω τόσο πολύ ανάγκη. Με αφετηρία το σπίτι μας θα κάνουμε διάφορες εξορμήσεις σε παραλίες της Χαλκιδικής που είναι κοντά στο σπίτι μας και εκδρομές αυθημερόν. 
Χθες κατεβήκαμε βολτίτσα στη Θεσσαλονίκη με τα παιδιά μας αλλά στη συνέχεια χωριστήκαμε. Πήγαν αυτά για καφέ κι εγώ με τον άντρα μου για ουζάκι στη Βενιζέλου. Ήταν απολαυστικό. Ήπιαμε τα είπαμε, ήταν υπέροχα.