Κυριακή 29 Ιουνίου 2014

Μια Κυριακή χαρούμενη

Σήμερα Κυριακή, ημέρα ξεκούρασης. Σχεδόν δηλαδή γιατί χθες το βράδυ αποφάσισα ότι ήρθε η ώρα η Μόκα να μάθει να κοιμάται σε ένα συγκεκριμένο μέρος μέσα στο σπίτι μας. Μέχρι τώρα, από κουταβάκι που την πήραμε κοιμόταν στο ημιηπαίθριο μπαλκονάκι το οποίο είναι σαν ένα μικρό δωματιάκι μιας και κλείνει με κουφώματα. Σε αυτό το μπαλκονάκι έχουμε πρόσβαση μόνο από το δωμάτιο της κόρης μου. Επειδή οριστικά όμως επιστρέφει στα πάτρια εδάφη μιας και ολοκλήρωσε τις σπουδές της, πρέπει η Μόκα να μετακομίσει και να κοιμάται σε άλλο χώρο γιατί να μην ξεχνάμε, ότι την κόρη μου συνοδεύει και ο πορτοκαλής της γάτος, ο Νώα.
Έτσι λοιπόν ο νέος χώρος της Μόκας είναι κάτω από την εσωτερική σκάλα του σπιτιού, όπου εγκαταστάθηκε το κρεβατάκι της.


Τα σκυλιά όμως αγαπάνε πολύ την ρουτίνα και δυσκολεύονται λίγο με τις αλλαγές. Έτσι και η Μόκα με κοίταξε με απορία και διερωτόταν γιατί δεν την πήγαμε στο συνηθισμένο χώρο της για να κοιμηθεί. Την έβαλα στο κρεβατάκι της κάτω από την σκάλα αλλά όπως ήταν φυσικό, πρώτη βραδιά, δεν ήθελε να καθίσει. Κι έτσι βολόδερνε όλη νύχτα μέσα στο σπίτι. Από το σαλόνι ως την κρεβατοκάμαρα έκοβε βόλτες και κοιμόταν σε διάφορα σημεία χαρίζοντας μας έναν "απολαυστικό" διακοπτόμενο ύπνο. 
Δεν πειράζει όμως την αγαπώ τόσο πολύ και θα κάνω υπομονή μέχρι να συνηθίσει τον καινούριο της χώρο.
Ξύπνησα κατά τις 6. Ξύπνησα που λέει ο λόγος δηλαδή. Με ξύπνησε γιατί ερχόταν δίπλα μου η γλυκιά μου και με τραβούσε να σηκωθώ. Μια εμένα, μια τον άντρα μου. Νίκησε. Νωρίς νωρίς καφεδάκι στη αυλή. Ήταν όμορφα πρωί πρωί. Σήμερα περιμέναμε και κόσμο για μπάρμπεκιου. Όμορφες οικογενειακές στιγμές με φίλους και η Μόκα να τρέχει σαν τρελή στην αυλή με την δική της παρέα. Την Νεφέλη της γειτόνισσας. Απίστευτο παιχνίδι. Δυστυχώς δεν έβγαλα φωτογραφίες να σας δείξω γιατί είχα απορροφηθεί τόσο πολύ από την ευχάριστη παρέα που δεν έβγαλα ούτε μια η χαζή!!  
Τώρα φύγαν όλοι και την έχω αράξει στον καναπέ και δεν θέλω να κουνηθώ ούτε για πλάκα. Θα δω την Εθνική και θα την πέσω για ύπνο με συνοπτικές διαδικασίες.
Φιλιά πολλά....

Πέμπτη 19 Ιουνίου 2014

Summer

Πως τα καταφέρνω πάντα να μου έρχεται να κάνω ανάρτηση στο παρά πέντε, μισή ώρα πριν κλείσω το μαγαζί για να πάω σπίτι μου. Ανάποδη γυναίκα....(που λέει και ο άντρας μου)
Έτσι λοιπόν ήρθε και το καλοκαιράκι, έγιναν και οι εκλογές (τις οποίες απαξίωσα τελείως για τους δικούς μου λόγους) και τίποτα δεν άλλαξε στις ζωές μας ακόμα...Δεν βαριέσαι... κάτι θα γίνει...


Φέτος λοιπόν σε αντίθεση με άλλες χρονιές που δεν ήθελα να πάω πουθενά για διακοπές, και ήθελα απλά να κάτσω σπίτι και να ξεκουραστώ, χωρίς να χρειαστεί να αλλάξω περιβάλλον, ξέρετε ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια, κουβάλα τα ρούχα σου και τα τσιμπράγκαλα σου, σκέτη ταλαιπωρία, θα ήθελα λοιπόν φέτος να πάω κάπου. Παρόλα αυτά και πέρυσι  πήγαμε για 7 μερούλες Χαλκιδική με κοινωνικό τουρισμό. Τραβάτε με κι ας κλαίω δηλαδή. Φέτος όμως συνειδητά θέλω να πάω κάπου. Ήθελα να κανονίσουμε κάτι με τα παιδιά μας αλλά δεδομένου ότι έχουμε και δύο "ζωντανά", σκύλο εγώ, γάτα η κόρη μου μάλλον θα πρέπει να πάμε χώρια, γιατί κάποιος πρέπει να φυλάξει τα ζωάκια.
Η πρώτη μου σκέψη είναι στο εξοχικό του αδερφού μου με τα ανηψάκια μου διότι τα οικονομικά μας δεν είναι για παραπάνω. Η δεύτερη σκέψη εξαφανίστηκε με το που δημιουργήθηκε γι αυτό και δεν θα σας την πω. Δεν έχει νόημα άλλωστε. Το μεγάλο θέμα με μας είναι ότι πάντα έχουμε άδεια 1 με 15 Αυγούστου, τότε που όλα είναι ακριβά και τα καταλύματα είναι στα ύψη. Αν είχα την δυνατότητα να πάω διακοπές τέλη Ιουνίου τότε θα ήταν αλλιώς γιατί παίζουν άλλες τιμές. Έτσι λοιπόν μια είναι η λύση. Το εξοχικό του αδερφού μου.

Για να μπορέσω να πάρω και το "μούτρο" μαζί μου. 

Τα κατάφερα 20:25 και τελείωσα την ανάρτηση!!!
Φιλιά !