ΩΩΩχχχχ!!!! Η μέση μου !!!

Μετά τις γιορτές δεν ξέρω γιατί με πιάνει πάντα να βαριέμαι να πάω γυμναστήριο. Λες να φταίνε τα κιλά που έβαλα και οι κουραμπιέδες και τα μελομακάρονα που έφαγα; Μπαααα δεν πιστεύω...
Κάτι με πιάνει και βαριέμαι. Είναι και αυτός ο πονοκέφαλος που δεν λέει να με αφήσει... Η ζάχαρη φταίει. Γιατί ξέρετε εγώ όλο τον χρόνο δεν τρώω ζάχαρη και τα Χριστούγεννα την τρώω όλη μαζί και μετά αρχίζουν οι πονοκέφαλοι μέχρι να ξαναπέσει το ζαχαρο στο αίμα... Ας πρόσεχα.
Έτσι λοιπόν το αποφάσισα. Αρχίζω διατροφή. Θα κάνω την Δίαιτα Των Μονάδων μια και την έκανα τον Αύγουστο και μου πήγε μια χαρά. Μια απόφαση είναι. Την πήρα. Τέλος!
Αϊ να δούμε!
Και μέχρι να ολοκληρώσω αυτό το ποστ (γιατί εγώ ένα ποστ μπορεί και να το γράφω επί τρεις ημέρες, τόσο καλά!!!) ήρθε και μου ανατράπηκε όλο το σχέδιο περί γυμναστηρίου. Την περασμένη Πέμπτη εντελώς ξαφνικά με "έπιασε" η μέση μου.

Πόνος όχι αστεία. Την Παρασκευή αναγκαστικά πήγα στη δουλειά και πραγματικά υπέφερα! Το Σάββατο πήραμε την απόφαση με τον άντρα μου και πήγαμε σε έναν χειροπρακτικό στην Έδεσσα. Με 4 "κρακ" που έκαναν τα κοκκαλάκια μου ξεκλειδώθηκα, αλλά η χαρά μου δεν κράτησε πολύ. Σάββατο βράδυ με καλή παρέα στο σπίτι και πίτσες ήμουν μια χαρά. Την άλλη μέρα όμως, Κυριακή πρωί δεν μπορούσα και πάλι να σταθώ στα πόδια μου. Μ έπιασε μια στεναχώρια... Πώς θα πάω την Δευτέρα στη δουλειά; Γιατί αυτός είναι ο νταλκάς του αυτοαπασχολούμενου και κυρίως του μαγαζάτορα. Πώς θα ανοίξω αύριο το μαγαζί που δεν έχω το δικαίωμα ούτε να αρρωστήσω; Ευτυχώς έχουμε φίλο ορθοπεδικά και πήγα για ενέσεις. Η αλήθεια είναι ότι βελτιώθηκα κάπως αλλά ακόμα πονάω λίγο. Ελπίζω αύριο να είμαι καλύτερα. Το θέμα είναι ότι μου έγραψε ενέσεις (τις οποίες ευτυχώς θα μου τις κάνει η κορούλα μου στο σπίτι, μια και είναι διπλωματούχος νοσοκόμα, παρά ένα μάθημα, και έτσι δεν θα χρειάζεται να τρέχω πρωί βράδυ σε φαρμακείο) Και μου έδωσε ρητή εντολή να σταματήσω το γυμναστήριο για 1 μήνα περίπου μέχρι να ισιώσω!!! Χρειάζομαι ξεκούραση. Έτσι θα μειώσω την δραστηριότητα μου στην 8 ωρη πρωινή μου απασχόληση στο μαγαζί. Άρα θα έχω χρόνο να γράφω στο Blog μου!!!

Αύριο έχουμε και πρώτη μέρα στο σχολείο για την Μόκα. Θα έρθει εκπαιδεύτρια στο σπίτι για την βασική υπακοή. Ελπίζω να τα πάει καλά γιατί είναι λίγο αρτσούμπαλη η γλυκιά μου!
Αυτά για σήμερα. Φιλάκια πολλά και περαστικά μου!

TrainWithHelen

2015 λοιπόν....

Τελικά δεν ξέρω αν αυτό το ιστολόγιο θα καταφέρει ποτέ να γίνει σωστό ιστολόγιο. Γιατί ναι μεν είναι ιστολόγιο αλλά δεν είναι σωστό ιστολόγιο. Σας μπέρδεψα;

Και δεν είναι σωστό ιστολόγιο γιατί γράφω όποτε του φανεί του Λωλοστεφανή. 

Δεν έχω καταφέρει ούτε μια φορά να είμαι συνεπής. Όχι οτι δεν κάθομαι πολύ ώρα στον υπολογιστή καθημερινά. Κάθομαι με τις ώρες αλλά με απορροφά το άτιμο το facebook όπου πάντα μπαίνω να ρίξω μια ματιά και τελικά κολλάω. Άτιμο candy crush!!!! Μου ρουφάς την ζωή!

Τεσπα ας αφήσω την γκρίνια πάλι. 

2015 λοιπόν, καινούρια χρονιά και είπα να αρχίσω σιγά σιγά την οργάνωση στο σπίτι. Ξεκίνησα λοιπόν από το υπόγειο μας όπου εκεί γινόταν το " έλα να δεις". Στο σπίτι πάντα ότι αντικείμενο μας ήταν άχρηστο δεν το πετούσαμε ποτέ. "Άστο στο υπόγειο" ήταν η ατάκα για όλα. Στο υπόγειο το ένα, στο υπόγειο το άλλο, ήρθε και έγινε το υπόγειο σαν της τρελής τα μαλλιά !!!

Κατεβήκαμε λοιπόν οι τρεις μας, εγώ ο άντρας μου και η κόρη μου, αφού προηγουμένως είχαμε αγοράσει και συναρμολογήσει ραφιέρες από το ΙΚΕΑ. Το κάναμε το υπόγειο τζιτζι!
Η επιχείρηση τακτοποίηση βέβαια συνεχίζεται και στο υπόλοιπο σπίτι. Κουζίνα: πετάχτηκαν δυο σακούλες άχρηστα πράγματα που γέμιζαν τα ντουλάπια και τα συρτάρια και 1 κυβώτιο με κουζινικά που δεν χρησιμοποιούσα ποτέ ή πολύ σπάνια πήγαν κι αυτά στην ραφιέρα στο υπόγειο.

Σειρά είχε η κρεβατοκάμαρα. Νέα επίσκεψη στο ΙΚΕΑ. Η γνωστή ραφιέρα BILLY μπήκε στην γωνία που σχημάτιζε το κομοδίνο με την συρταριέρα. Χώρεσε ακριβώς. Και μια πραςινη λάμπα από πάνω. Άδειασαν τα συρτάρια του κομοδίνου από τα άχρηστα πράγματα. Τα καινούργια σεντόνια και μαξιλαροθήκες ήταν μούρλια. Καρφώθηκαν και τέσσερα κάδρα και στον τοίχο στην ίδια απόχρωση με το φωτιστικό.

 Στο σαλόνι βάλαμε καινούριο χαλί σε άσπρο χρώμα. Ξέρετε γιατί άσπρο; Μα φυσικά για να είναι ασορτί με την Μόκα και τις Μοκότριχές της. 

Μπήκε και μια κουνιστή πολυθρόνα μπροστά στο τζάκι.  Κι έτσι ανανεώθηκε όλο το σπίτι. Αλλά κυρίως ανανεώθηκε η ψυχολογία μου. Με ελάχιστα πράγματα απέκτησε νέα όψη το σαλόνι. 

´Ολα καλά λοιπόν ή τουλάχιστον έτσι φαίνονται...