Σήμερα άνθισε μια τουλίπα !!!

Πριν 2 χρόνια είχα φυτέψει μερικούς βολβούς που είχα αγοράσει. Την πρώτη χρονιά ήταν υπέροχοι. Τον επόμενο χρόνο δεν βγήκαν καθόλου. Φέτος άνθισε ο ένας βολβός. Η τουλίπα δεν είναι όπως την πρώτη χρονιά, αλλά έχει υπέροχο χρώμα.

Αυτοί οι νάρκισσοι είναι πραγματικά οι αγαπημένοι μου. Γι αυτό τους έβγαλα άλλη μια φωτογραφία.

Σήμερα στη δουλειά ήταν μια αρκετά δύσκολη μέρα και κουραστική. Το απόγευμα πήγα γυμναστήριο εκτονώθηκα, χτυπήθηκα και τώρα έχω λιώσει στον καναπέ. Πονάνε όλα. Πάρτε μια ιδέα από το τι περίπου κάνουμε.

Τριήμερο...Τόσο άδειο ... τόσο κενό....

Όλη μέρα σπίτι... Δεν έχω διάθεση να πάω πουθενά. Δεν είναι τόσο το οικονομικό αυτό που με απασχολεί. Είναι η ανεμελιά μου που έχει φύγει από καιρό.
Έχω μια οικογένεια που αποτελείται από εμένα τον άντρα μου και 2 παιδιά. Το ένα σπουδάζει μακριά μας και το άλλο το έχουμε εδώ. Ανησυχώ για το μέλλον...Απογοήτευση παντού.

Τέλος πάντων. Ας τα αφήσουμε αυτά τα καταθλιπτικά. Για να αισιοδοξίσουμε λίγο θα σας βάλω μερικές φωτογραφίες από τα λουλούδια που άνθησαν στον κήπο μου.
Αυτό αν δεν κάνω λάθος λέγεται Νάρκισσος. Είναι βολβός και ανθίζει κάθε χρόνο τέτοια εποχή.

Αυτό είναι Ζουμπούλι.

Αυτό είναι Πικραλίδα. Είναι βρώσιμο λουλούδι και έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Λέγετε και αγριοράδικο

Και αυτή είναι η ανθισμένη μου Βερικοκιά η οποία κάθε χρόνο μας κάνει πολλά κιλά υπέροχα βερίκοκα. Τα τρώω μετά μανίας και μετά με πιάνει...ξέρετε τι... αυτό που πας συνέχεια τουαλέτα !!

Σήμερα φύτεψα και πολλές μαργαρίτες που μου έδωσε μια φίλη αλλά επειδή προς το παρόν είναι λίγο μαραγκιασμένες δεν τις έβγαλα φωτογραφία. Θα τις βγάλω μόλις πάρουν λίγο τα πάνω τους.

Πρώτη ανάρτηση

Σήμερα είναι Παρασκευή, και αυτήν την συγκεκριμένη Παρασκευή αποφάσισα να ξεκινήσω το Blog μου. Συγχωρέστε με γιατί δεν ξέρω πολλά ακόμα για το blogspot αλλά θα τα μάθω στην πορεία.
Εδώ μέσα θα είναι η κρυφή μου γωνιά όπου θα έρχομαι όταν θα θέλω κάτι να πω.
Να σας πω όμως λίγα πράγματα για μένα. Είμαι μια μητέρα με δύο παιδιά εργαζόμενη κι εγώ σε δική μου επιχείρηση, μαγαζάτορας που λένε. Καθαριστήριο έχω. Σκληρή δουλειά και δύσκολη. Την κάνω 10 χρόνια τώρα. Δύσκολοι οι καιροί που διανύουμε αλλά θέλω να είμαι αισιόδοξη.
Η καθημερινότητα μου είναι ρουτινιάρικη μιας και δεν κάνω διαφορετικά πράγματα κάθε μέρα.
Θα ήθελα να ήταν πιο ενδιαφέρουσα αλλά τα περιθώρια δεν είναι πολλά. Φορτώνομαι και τα χρόνια που περνούν στην πλάτη και γίνομαι όλο και πιο βαριά.
Συνήθως δουλεύω τα πρωινά και τα απογεύματα πάω γυμναστήριο όπου εκτονώνομαι αρκετά.
Τις Παρασκευές ρεπάρω και αράζω στον καναπέ.
Από παρέες όχι και πολλά πράγματα. Δεν είμαι ιδιαίτερα κοινωνική. Μου αρέσουν οι καλές παρέες αλλά και τα νεύρα μου δεν αντέχουν πολλά. Είναι η δουλειά που με έχει κουράσει και προτιμώ να ξεκουράζομαι τον ελεύθερο χρόνο μου κάνοντας πράγματα που με ευχαριστούν.
Ζω στην επαρχία και προς το παρόν θα κρατήσω την ανωνυμία μου. Άλλωστε δεν παίζει ρόλο.
Αύριο θα συναντήσω μια φίλη που έχω καιρό να την δω και την αγαπάω γιατί είναι έξυπνη και επικοινωνούμε άψογα, και είμαι πολύ χαρούμενη γι αυτό. Αυτά για σήμερα δεν θα ήθελα να γράψω πολλά πρώτη μέρα.