Είμαστε απαρηγόρητοι....

Ξέρω τώρα θα πιστεύετε οτι σας κάνω πλάκα. Δεν μπορεί η κακοτυχία μας να συνεχίζεται βρε παιδιά !!! Χάσαμε την Ήρα μας ! Πεθανε....Προχθές το μεσημέρι.... Είμαστε απαρηγόρητοι....

Τι κακό είναι αυτό που δεν λέει να σταματήσει. Ξεκίνησε τον Αύγουστο με το μηχάνημα στην δουλειά μου, μετά το δέντρο, το αυτοκίνητο και τώρα η Ήρα. Η Ήρα... δεν μπορώ να το πιστέψω. Εχθές την πήγαμε βόλτα με τον άντρα μου. Κάθε Κυριακή την πηγαίναμε στο εκκλησάκι μας. Δεν μπορώ να το πιστέψω ότι δεν ζει....
Να σας πω όλη την ιστορία από την αρχή. Η Ήρα δεν ήταν μικρή, είχε κλεισμένα τα 13 χρόνια. Αλλά ήταν καλά. Ο κτηνίατρος που την έβλεπε κάθε χρόνο μου έλεγε ότι το σκυλί θα ζήσει πολλά χρόνια γιατί δεν είχε κανένα πρόβλημα υγείας. Τον τελευταίο χρόνο παρατηρήσαμε μια κάμψη στην ενεργητικότητά της. Δηλαδή κουράζονταν σχετικά εύκολα. Αν της πετούσες την μπάλα, που ήταν το αγαπημένο της παιχνίδι, παλιότερα στην έφερνε καμιά 15 αριά φορές. Τον τελευταίο χρόνο 3-4 φορές και μετά κουραζόταν. Έτρεχε όμως έπαιζε ήταν καλά, βρε παιδιά...Την προηγούμενη Κυριακή την πήγαμε όπως πάντα βόλτα στο εκκλησάκι μας, όπως θα δείτε και στο βίντεο στις τελευταίες εικόνες. Την Τετάρτη όπως σας είπα ήρθε η κόρη μου. Την Πέμπτη την πήγε βόλτα. Μου είπε: "μαμά γέρασε η Ήρα δεν περπατάει όπως πρώτα, σχεδόν την έσερνα". "Ε καλά της απάντησα, κουράζεται λιγουλάκι, έχεις καιρό να την δεις" Δεν έδωσα σημασία, θεώρησα ότι η κόρη μου ήταν λίγο υπερβολική. Πέρασε η Παρασκευή το Σάββατο και την Κυριακή την πήγαμε και οι τρεις μας στο εκκλησάκι βολτίτσα. Εγώ, ο άντρας μου και η κόρη μας. Τότε παρατήρησα ότι δεν ήταν πολύ καλά. Περπατούσε πολύ αργά και επειδή την είχαμε χωρίς το λουρί, είχε μείνει καμιά 5 μέτρα πίσω μας. Στεναχωρήθηκα πάρα πολύ. Είπα γέρασε και κουράζετε πολύ.



Καλού κακού όμως την άλλη μέρα, πήρα τηλέφωνο τον κτηνίατρο. Του είπα ότι περπατάει με δυσκολία. Το μεσημέρι ήρθε σπίτι να την δει. Την είχε ξαναδεί και πριν ένα μήνα που της έκανε και το αντιλυσσικό και μου είχε πει ότι ήταν μια χαρά. Το μόνο που είχε δει ήταν ένα λιποματάκι στο λαιμό, και είπε ότι δεν είναι τίποτα θα πέσει μόνο του γιατί ήταν νεκρός ιστός.

Μετά την εξέταση κυρίως στα πίσω πόδια μου είπε ότι έχει ρευματοειδή αρθρίτιδα και ότι είναι φυσιολογικό για την ηλικία της. Μου είπε να πάρουμε ένα αντιφλεγμονώδες για να μην πονάει και ένα συμπλήρωμα διατροφής για τους χόνδρους και τις αρθρώσεις. Της αφαίρεσε και το λίπωμα από το λαιμό γιατί είχε ξεκολλήσει το μισό και κρεμόταν. Ήταν νεκρός ιστός και η Ήρα δεν κατάλαβε τίποτα.

Μας έδωσε και μια αντιβίωση για την πληγή. Απλά είπε να ξεκινήσουμε την ίδια μέρα την αντιβίωση για 3-4 μέρες και μετά να δώσουμε το αντιφλεγμονώδες. Ξεκίνησα λοιπόν την αντιβίωση Δευτέρα βράδυ. Πέρασε η Τρίτη. Την Τετάρτη ανήμερα Χριστουγέννων πάω να τις δώσω την αντιβίωση (την βάζω σε ένα κεφτεδάκι) την φωνάζω. Καθόταν έξω από το σπιτάκι της. Με κοιτάει και δεν σηκώνεται. Περίεργο... Τρελαίνεται για κεφτεδάκια. Την ξαναφωνάζω με κοιτάει και πάει να σηκωθεί. Ζαλίζεται και δεν μπορεί να στηριχτεί στα πόδια της και ξαναπέφτει. Τρέχω μέσα να φωνάξω τον άντρα μου. Την σηκώνουμε και της στρώνουμε μέσα στο σπίτι για να την παρακολουθούμε. Παίρνω τον γιατρό και μου λέει ότι μάλλον επιδεινώθηκε και πονάει και να αρχίσω αμέσως το αντιφλεγμονώδες. Αλλά μου είπε να μην δώσω δύο χαπάκια που είναι η δοσολογία για τα κιλά της αλλά να δώσω ένα σήμερα και από αύριο δύο. Δεν ξέρω αν κάτι τον απασχολούσε με το αντιφλεγμονώδες γιατί φαινόταν λιγάκι σκεφτικός. Είπε δώσε ένα και αύριο θα μιλήσουμε. Της έδωσα ένα χαπάκι. Κοιμήθηκε αρκετά. Το βραδάκι ήταν καλύτερα. Έφαγε σουπίτσα. Όσο περνούσε η ώρα έδειχνε να μην πονάει. Κάποια στιγμή το βράδυ την προέτρεψα να σηκωθεί για να δω αν μπορούσε να σταθεί όρθια. Σηκώθηκε ήπιε νεράκι πήγε μόνη της προς την πόρτα. Την έβγαλα έξω και πήγαμε μια μικρή βολτίτσα  για να κάνει την ανάγκη της. Περπατούσε αργά, αλλά έδειχνε καλύτερα σε σχέση με πριν. Το πρωί της Πέμπτης η κατάσταση ήταν ήταν ακόμα καλύτερη. Της έδωσα 2 χαπάκια και συνέχιζα και την αντιβίωση. Ήταν όλο και καλύτερα. Περπατούσε πλέον τέλεια. Την Παρασκευή μετά την δουλειά το βράδυ την βγάλαμε βόλτα περπάτησε αρκετά ενεργήθηκε, έφαγε, όλα ήταν τέλεια. Ανασάναμε κι εμείς.

Ήμουνα πολύ χαρούμενη. Είχε γίνει καλά! Το Σάββατο το πρωί πριν πάω στη δουλεία πήγα να της δώσω την αντιβίωση αλλά δεν ήθελε να φάει το κεφτεδάκι. Αλλά δεν πείραζε γιατί έπρεπε να την σταματήσω την αντιβίωση. Είχαν περάσει οι 4 μέρες που έπρεπε να την πάρει. Οπότε άφησα το κεφτεδάκι δίπλα της και έφυγα για την δουλειά. Δεν ανησύχησα γιατί θεώρησα ότι δεν πεινάει γιατί είχε φάει αρκετά την προηγούμενη το βράδυ. Όταν γύρισα το μεσημέρι, την βρήκα νεκρή και παγωμένη μέσα στο σπιτάκι της! Γιατί θεεέ μου!!!! Γιατί;;;;;; Γιατί μας συμβαίνουν όλα αυτά;;;;; 13 χρόνια ήμασταν μαζί. Περάσαμε τόσες όμορφες στιγμές!

Πήρα τον γιατρό.... μάλλον ανακοπή μου είπε. Ο θάνατος ήταν αιφνίδιος μου είπε. Γιατί δεν μπορούσε να εξηγήσει πως την προηγούμενη το βράδυ έφαγε και ήταν μια χαρά.
Ρε παιδιά μήπως το έπαθε από τα φάρμακα;;; Τι να πω, δεν μπορώ να καταλάβω πως έγινε κάτι τέτοιο. Το θεωρούσα πιο πιθανό να πεθάνει την πρώτη μέρα που την βάλαμε μέσα στο σπίτι που ήταν πολύ χάλια και δεν μπορούσε να σταθεί στα πόδια της, παρά εκείνη την μέρα που σας λέω την άφησα μια χαρά, απλώς δεν ήθελε να φάει. Τέτοιο σοκ!!!






Την θάψαμε σε ένα οικόπεδό μας κοντά στο σπίτι μας. Ήταν πολύ άσχημες στιγμές, κι ακόμα είμαι χάλια. Νομίζω θα την δω έξω στην αυλή, νομίζω θα την ακούσω να γαβγίζει όταν κάποιος περνάει από τον δρόμο.
Αχ Ήρα μου γιατί;;;;

 Το σημερινό ποστ είναι αφιερωμένο σ΄αυτήν. Έφτιαξα και το βιντεάκι με τις φωτογραφίες της για να την θυμόμαστε πάντα. Έτσι κι αλλιώς δεν θα την ξεχάσουμε ποτέ! Ήταν πολύ καλό σκυλάκι........

ΥΓ. Αχ βρε παιδιά αυτό το blog το ξεκίνησα με χαρά για να γράφω ευχάριστα πράγματα και δεν ξέρω τι έγινε και γράφω όλο δυσάρεστα και σας μαυρίζω την καρδιά....Δεν ταιριάζει και η Χριστουγεννιάτικη διακόσμηση με το κλίμα του ποστ αλλά δεν έχω διάθεση τώρα να το αλλάξω. Κρίμα, ήθελα να γράφω ευχάριστα πράγματα και πάω από το κακό στο χειρότερο....

Καλά Χριστούγεννα

Καλά Χριστούγεννα και ευτυχισμένα. Να περνάτε όλοι καλά μαζί με τις οικογένειες σας, με ηρεμία, αγάπη, υγεία. Οι έννοιες δεν σταματούν ποτέ. Ας τα αφήσουμε όλα όμως για λίγο στην άκρη. Ας γιορτάσουμε κι αυτές τις γιορτές όσο μπορούμε πιο ήρεμα και χαρούμενα.

Βλάβη, βλάβη κι άλλη βλάβη....στο αυτοκίνητο αυτή την φορά !!!!

Ήρθε η κορούλα μου σπίτι για Χριστούγεννα για τελευταία φορά γιατί φέτος είναι ο τελευταίος χρόνος μακριά μας. Είναι φοιτήτρια στην Πελοπόννησο. Θα ξανά έρθει το Πάσχα και μετά το καλοκαίρι θα μετακομίσει κοντά μας,στη Θεσσαλονίκη. Θα την βλέπουμε πιο συχνά γιατί τα τελευταία τέσσερα χρόνια την βλέπουμε Χριστούγεννα Πάσχα και Καλοκαίρι.

Χθές λοιπόν κανονίσαμε να κατέβουμε στην πόλη για καφεδάκι τα δυο μας. Γύρισα λοιπόν από την δουλειά σπίτι και ξεκινήσαμε για το κέντρο της Θεσσαλονίκης. Φτάσαμε Αριστοτέλους. Είχα τόση χαρά που θα καθόμασταν τα δυο μας να πιούμε καφεδάκι στο αγαπημένο μας μαγαζί. 

Έψαχνα απεγνωσμένα για πάρκινγκ αλλά μάταια, δεν υπήρχε θέση ούτε για πλάκα. Επί ένα τέταρτο είχα σταματήσει σε ένα μέρος και πρίμενα μήπως κάποιος φύγει (το έκανα παλιά και πετύχαινε αλλά αυτή την φορά φτούυυ...τίποτα...)

Έτσι λοιπόν αποφάσισα να αναζητήσω μέρος να παρκάρω λίγο πιο βόρεια, πιο μακριά από το κέντρο, και δεν πειράζει ας περπατούσαμε και λίγο. Και τότε σε ένα φανάρι κάνω μια έτσι και κοιτάω στο ταμπλό του αυτοκινήτου και ώωωω συμφοράααα!!! Τι να δω η θερμοκρασία του αυτοκινήτου είχε φτάσει στο θεόοο!!! Ψήνονταν ο κινητήρας και εγώ αμέρημνη χαζολογούσα με την κόρη μου. Σταματάω στην άκρη και σβήνω αμέσως την μηχανή. Ευτυχώς ήξερα (γιατί κατά τα άλλα είμαι άσχετη από αυτοκίνητα) ότι με υψηλή θερμοκρασία στην μηχανή πρέπει αμέσως να σβήσεις τον κινητήρα, αν δεν θες να τον κάψεις. 

Πήρα τον άντρα μου τηλ αναθεματίζοντας την γκαντεμιά μου. Πάει ο καφές....και το χειρότερο είναι οτι μπορεί να κάνουν φτερά και άλλα 300-400 ευρόπουλα αν έχει καεί η φλάντζα κεφαλής απ' ότι μου είπε ο άντρας μου. Τι είναι αυτό θα σας γελάσω! Το επόμενο τηλεφώνημα ήταν στην οδική βοήθεια που ήρθε και με φόρτωσε. Η κόρη μου πήγε για καφεδάκι με τον γιο μου που στο μεταξύ ήρθε και αυτός κι εγώ γύρισα σπίτι παρέα με τον οδηγό του γερανού που ήρθε να με μαζέψει. Πίκρα μεγάλη. Καλή η παρέα του δεν λέω αλλά θα προτιμούσα το καφεδάκι. Μετά από 30 λεπτά ευχάριστης κουβεντούλας με τον οδηγό φτάσαμε στο συνεργείο κοντά στο σπίτι μας που με περίμενε ο άντρας μου. Τελικά το αυτοκίνητο περπατάει αλλά επειδή δεν ξέρουμε την έκταση της ζημιάς είναι καλύτερο να μην κινείται μέχρι να το δει μηχανικός. Και έτσι άδοξα τελείωσε η βραδιά.....

Δεν πειράζει, μακάρι να μην έχει μεγάλη ζημιά...Αχ αυτό το2013!!!! Ευτυχώς σύντομα φεύγει !!!

Να το και το δικό μας το δέντρο....

Να το και το δικό μας το δέντρο. Ξέρω ξέρω άργησα να το βάλω σε ανάρτηση. Έλλειψη χρόνου...όπως πάντα. Να μαι λοιπόν ευτυχώς πριν περάσουν τα Χριστούγεννα.

Και φέτος το στόλισα με τον γιο μου και ο άντρας μου επέβλεπε ακίνητος αλλά δεν μπορώ να πω δούλεψε κι αυτός. Σκαρφάλωσε σε πατάρια, κόντεψε να γκρεμοτσακιστεί για να μας το κατεβάσει. 

Κάθε χρόνο καλούσαμε κόσμο Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά. Τρώγαμε παρέα με φίλους ή συγγενείς. Εγώ βέβαια πάντα κουρασμένη και εξουθενωμένη δεν καταλάβαινα τίποτα. Ετοίμαζα, μαγείρευα όλη μέρα, σερβίριζα, μάζευα πιάτα, κώλο δεν έβαζα κάτω. Όλοι περνούσαν όμορφα, όλοι εκτός από μένα. Και τώρα θα μου πείτε μα καλά και το να ετοιμάζεις μια γιορτή για τους άλλους σού δίνει χαρά. Μόνο που τους βλέπεις χαρούμενους και γελαστούς.

Ναι, έτσι ήταν κάποτε. Τώρα όμως δεν αισθάνομαι έτσι. Λυπάμαι που το λέω αλλά έτσι είναι. Κουράστηκα. Τα έχω κάνει όλα αυτά τόσο πολλές φορές, αλλά τώρα κουράστηκα. Δουλεύω ασταμάτητα εδώ και 18 χρόνια σε μια δουλειά δύσκολη, με πάρα πολλές απαιτήσεις και παρ'όλα αυτά τα έκανα όλα με το Ν και με το Σ.

Και παράλληλα έβλεπα άλλες ξεκούραστες και αδούλευτες να μην κάνουν καμιά ετοιμασία και πάντα να κανονίζουν να είναι καλεσμένοι σε άλλους. Εμένα πάντα μου άρεσε αυτές τις μέρες να είμαι στο σπίτι μου. Με κόσμο τα τελευταία χρόνια, χωρίς κόσμο μάλλον φέτος. Δεν με πειράζει αρκεί που θα είμαι στο σπίτι μου που θα ετοιμάσω φαγητά για την οικογένεια μου και όχι για ένα λόχο. 

Λέτε να γέρασα και να άρχισαν οι παραξενιές; Η κούραση η μελαγχολία της εποχής; Δεν ξέρω εγώ πάντως έτσι αισθάνομαι αυτή την στιγμή.

Ελπίζω να μην σας χάλασα την διάθεση με την κατήφεια που με κατέχει αυτή την στιγμή.

θα κάνω μια προσπάθεια να σας αποζημιώσω με τις φωτογραφίες παρακάτω.

Ελπίζω να τα κατάφερα να ανεβάσω λίγο την διάθεση....φιλάκια...

Η ωραιότερη μέρα της εβδομάδας !

Δευτέρα και Τετάρτη οι πιο ωραίες μέρες της εβδομάδας για μένα επειδή δεν δουλεύω τα απογεύματα και έτσι βρίσκω την ευκαιρία να την αράξω στο σπίτι, να κάνω επισκέψεις σε γείτονες που παρότι είναι γείτονες έχω καιρό να επισκεφθώ, ή να κάνω ψιλοδουλειές του σπιτιού που δεν έχω την ευκαιρία άλλες μέρες να κάνω. Μαγείρεμα ή άπλωμα ρούχων, συμμάζεμα της κουζίνας, ή να φτιάξω κάποιο κέικ ή γλυκό.
Τώρα που είπα γλυκό να σας δείξω τα μελομακάρονα που έφτιαξα την Κυριακή και που είχαν μεγάλη επιτυχία. Τα επικάλυψα με σοκολάτα γιατί έτσι αρέσουν στο γιο μου.

Σας παραθέτω την συνταγή για όσους ενδιαφέρονται

Υλικά

2 φλιτζάνια καλαμποκέλαιο ή ελαιόλαδο

Μισό φλιτζάνι ζάχαρι

Μισό φλιτζάνι χυμό πορτοκαλιού

Μισό φλιτζάνι κονιάκ

1 κοφτό κουταλάκι του γλυκού σόδα

2 κουταλιές του γλυκού baking powder

Ξύσμα από 2 πορτοκάλια

1 κιλό αλέυρι

Γαρύφαλο σε σκόνη

Κανέλα

Καρύδια

Ζάχαρη άχνη

Για το σιρόπι: 

2 φλιτζάνια νερό

2 φλιτζάνια μέλι

2 φλιτζάνια ζάχαρι

• Σε μια λεκάνη βάζουμε 2 φλιτζάνια σπορέλαιο και προσθέτουμε 1/2  φλιτζάνι ζάχαρη (εγώ έβαλα φρουκτόζη, διότι έχουμε και ένα κορμί να διατηρήσουμε)

• Ξύσμα από 2 πορτοκάλια, το γαρύφαλο

• Μισό φλιτζάνι χυμό πορτοκαλιού όπου μέσα διαλύουμε 1 κουταλάκι του γλυκού σόδα (το ρίχνουμε γρήγορα στο λεκανάκι γιατί μαζί με την σόδα φουσκώνει)

• Μισό φλιτζάνι κονιάκ

Ανακατεύουμε καλά να γίνουν ένα σώμα

Προσθέτουμε σε ένα κιλό αλεύρι τα 2 κουταλάκια γλυκού Baking Powder και τα προσθέτουμε στο λεκανάκι με τα υπόλοιπα υλικά

Ζυμώνουμε μεχρι να γίνει ένα ομοιόμορφο μείγμα. Δεν χρειάζεται πολύ ζύμωμα.

Το αφήνουμε να σταθεί για 10 λεπτά.

Το μεταξύ χοντροκόβουμε το καρύδι, το ανακατεύουμε με κανέλα, ζάχαρη άχνη.

Κάνουμε την ζύμη μικρά μπαλάκια τα ανοίγουμε από κάτω κάνοντας ένα βαθούλωμα, γεμίζουμε με λίγο καρύδι και κλείνουμε με τα δάχτυλα μας. Τοποθετούμε την ένωση προς τα κάτω.

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 για 20 λεπτά

Όσο ψήνονται ετοιμάζουμε το σιρόπι: 2 φλιτζάνια νερό, 2 φλιτζάνια ,μέλι, 2 φλυτζάνια ζάχαρη.
Ρίχνουμε το ζεστό σιρόπι με μια κουτάλα πάνω στα ζεστά μελομακάρονα και τα αφήνουμε να ρουφήξουν. Μετά από λίγο τα γυρίζουμε ανάποδα να ρουφήξουν και από την άλλη μεριά.

Εγώ έφτιαξα και ένα γλάσο με κουβερτούρα για επικάλυψη.
Σε ένα κατσαρολάκι ζέστανα 200 ml κρέμα γάλακτος. Σε ένα μπολ ψιλοέκοψα την κουβερτούρα και την έβαλα στο μικροκυμάτων να λειώσει. έριξα την κρέμα γάλακτος πάνω στην κουβερτούρα και ανακάτεψα με μια σπάτουλα μέχρι να γίνει μια βελούδινη κρέμα.

Αλείφουμε τα μελομακάρονα με το γλάσο και ιδού το αποτέλεσμα.

Κι άλλο Βραβείο

Από την νέα φίλη μου τη Σοφία από το Το βελονάκι στης Σοφίας Την ευχαριστώ πολύ

Οι κανόνες απλοί: Λες ευχαριστώ σε αυτόν/ αυτήν που σε βράβευσε, αφού γίνεις μέλος στο blog του. Απαντάς στις παρακάτω επτά ερωτήσεις και τέλος δίνεις το βραβείο σε 15 νέα σχετικά blogs και ενημερώνεις τους συντάκτες τους.

1) Το αγαπημένο μου φαγητό: Τι να πω....όλα;;; Ε όλα, με ιδιαίτερη προτίμηση στις πατάτες. 

2) Τι δεν μου αρέσει στους ανθρώπους: Απεχθάνομαι τους ψεύτες, τους δήθεν και τα ψώνια. Αλλά η ψευτιά μου γυρνάει τα άντερα στην κυριολεξία. Όταν αντιληφθώ ότι ο άλλος μου λέει ψέμματα τσατίζομαι πρώτα απ' όλα γιατί λέγοντας μου ψέμματα υποτιμάει την νοημοσύνη μου πιστεύοντας ότι δεν καταλαβαίνω. αυτό είναι το χειρότερό μου. 

3) Μου αρέσει οι άνθρωποι με τους οποίους κάνω παρέα: Να είναι ειλικρινείς, έξυπνοι (δεν μπορώ την βλακεία), ευχάριστοι.

4) Με ηρεμεί: Ένα ευχάριστο περιβάλλον με ωραία χρώματα και με ωραίους ανθρώπους.

5) Αγαπώ: Την φύση, τα ζώα, τους ανθρώπους (εκτός από αυτούς που εξαιρέθηκαν στην 2 ερώτηση)

6) Με νευριάζει: Η πολιτική, οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι

7) Δεν αποχωρίζομαι ποτέ (αντικείμενο): Το κινητό μου. 

Με την σειρά μου το χαρίζω σε όλους όσους το θέλουν. Δεν θα το στείλω σε συγκεκριμένους γιατί το έχω δει πολύ να κυκλοφορεί.