Έχω κουραστεί....

Αχ αυτή η ρουτίνα βρε παιδιά, με έχει ριμάξει. Κάθε μέρα τα ίδια και τα ίδια, τίποτα το ευχάριστο δεν συμβαίνει. Απ' την μια λέω μακάρι να ήμαστε καλά και ας κάνουμε τα ίδια πράγματα κάθε μέρα. Αλλά από την άλλη αυτό με έχει κουράσει. Η Μόκα είναι μια ανάπαυλα στην καθημερινότητα μου, αλλά δεν υπάρχει πλέον χρήμα για τίποτα άλλο. Πάμε και ερχόμαστε κάθε μέρα χωρίς να κάνουμε τίποτα. 

Παλιότερα η ζωή μας ήταν τόσο ανέμελη. Εκδρομούλες, καφεδάκια, βολτίτσες. Τώρα έχουμε καταντήσει σύγχρονοι δούλοι. Προσπαθούμε να επιβιώσουμε, τα λεφτά δεν φτάνουν ούτε για να πληρώσεις τις υποχρεώσεις σου, όχι για να κάνεις εξτρά πράγματα, όπως διασκέδαση. 

Ως πότε θα ζούμε έτσι; Αναρωτιέμαι... Έχω κουραστεί... Έχω εγκλωβιστεί....Έχω σιχαθεί....

Όλοι οι φίλοι μας εκφράζουν την επιθυμία να φύγουν απ' αυτή την χώρα, που δεν έχει πια τίποτε να μας προσφέρει. Που έχει καταντήσει πλέον εχθρός μας. 

Κοιτούσα χθες τον λογαριασμό του ηλεκτρικού. Πόσες χρεώσεις. Ετμεάρ, υπηρεσίες κοινής ωφέλειας. Έκανα μια αναζήτηση στο ίντερνετ για να δω τι παίζει με αυτά και αν είναι νόμιμες αυτές οι χρεώσεις. Δεν έβγαλα σαφές συμπέρασμα, δεν υπάρχει κανείς να μου απαντήσει. Πρέπει να τα πληρώνω ή με κλέβουν με το γάντι;; Τελικά τι γίνεται σ' αυτή την χώρα;; Πρέπει να είμαστε συνεχώς με ένα δικηγόρο παραμάσχαλα και τόνους χαρτιά για να βρούμε το δίκιο μας; Παλιά το κράτος το νοιώθαμε σαν προστασία στον πολίτη. Τώρα το νοιώθω σαν εχθρό, από τον οποίο είμαι αναγκασμένη συνεχώς να αμύνομαι. Τι είναι νόμιμο και τι παράνομο τελικά;Λαμβάνουμε τόσες πληροφορίες από παντού και δεν ξέρουμε τι να πιστέψουμε.  Παράνομα τα μνημόνια, αντισυνταγματικές οι χρεώσεις, κι εμένα που δεν μου φτάνουν τα λεφτά να πληρώνω όλα αυτά τι πρέπει να κάνω;;; Πρέπει να ψάχνω τι είναι νόμιμο και τι παράνομο απ΄αυτά που μου βάζουν να πληρώνω;

Γι αυτό όλοι θέλουν να μεταναστεύσουν, μπας και γλυτώσουν απ΄όλα αυτά. Όσοι μπορούν το έχουν κάνει ήδη. Οι υπόλοιποι προσπαθούν να επιβιώσουν μέσα σε αυτή την παραλογία που ζούμε όλοι μας. Ελπίδα υπάρχει τελικά;;;

Επίσκεψη στον κτηνίατρο

Χθες πήγαμε την Μόκα στον κτηνίατρο. Τα νέα ήταν χλιαρά, ούτε καλά ούτε άσχημα. Χλιαρά.
Μας είπε ότι το σκυλάκι είναι μικρότερο απ' ότι θα έπρεπε να είναι, και πριν της κάνουμε τα εμβόλια θα πρέπει να επικεντρώσουμε σε μια προσεγμένη διατροφή και μια καλή αποπαρασίτωση.

Αυτό μας είπε οφείλετε στο ότι γεννήθηκε ορφανό και δεν θήλασε. Μακροπρόθεσμα δεν θα έχει κανένα πρόβλημα αλλά πρέπει να έχει μια καλή διατροφή γιατί μέχρι να το πάρουμε σπίτι μας δεν είχε. Την πήραμε από φιλοζωική όπου μάλλον δεν είχε και την καλύτερη φροντίδα. Την τάιζαν με μπιμπερό αλλά πιθανών όχι όσο συχνά θα έπρεπε. Μας έδωσε οδηγίες για το τι θα πρέπει να τρώει, μας έδωσε και μια πάστα αποπαρασίτωσης την οποία θα πρέπει να παίρνει για τρεις μέρες γιατί τα σκουλήκια της προκαλούν τις διάρροιες. Σήμερα είναι καλύτερα η Μόκα μας, είναι πιο δραστήρια, πιο κεφάτη και πιο παιχνιδιάρα από ποτέ. Βγήκε και έξω στον κήπο και μύρισε κάθε σπιθαμή. Σταμάτησε και η διάρροια γιατί όπως μας είπε ο γιατρός πρέπει να της δίνουμε μόνο κροκέτα και κονσέρβα βραστό ρύζι και μακαρόνια. Και έτσι πάει καλύτερα. Τα εμβόλια θα τα κάνει σε 10 μέρες γιατί πρέπει να πάρει βάρος πρώτα. Φιλάκια πολλά !

Τριήμερο για κλάματα...

Ένα τριήμερο τι να σας πω. Πιο βροχερό πεθαίνεις. Έτσι την βγάλαμε μέσα από καναπέ σε καναπέ και με το λαπτόπ αγκαλιά. Βαρέθηκα το χειμώνα τόσο που δεν λέγεται. Θέλω να βγω έξω στο χορτάρι να βγάλω καρεκλίτσες και τραπεζάκια, να λιάζομαι στον ήλιο. Να μεγαλώσει λίγο και το κουταβάκι μας και να αρχίσουμε τις βολτίτσες. Να φύγει η καταχνιά αν και χλωμό το βλέπω με αυτά που γίνονται στον κόσμο. Αλλά δεν θέλω να το σκέφτομαι γιατί θα χαλάσει και πάλι η ψυχολογία μου και άντε να την φτιάξω. Προτιμώ προς στιγμής να κάνω την στρουθοκάμηλο. Να χώσω το κεφάλι μου στην άμμο και να μην βλέπω τι γίνεται. Δεν σας κρύβω ότι τις προηγούμενες μέρες της στεναχώριας μου είχα διάφορα ψυχοσωματικά συμπτώματα που δεν θέλω με τίποτα να επιστρέψουν. Κάθε μεσημέρι που γύριζα από την δουλειά και ξάπλωνα για λίγο στον καναπέ για να ξεκουραστώ μέχρι να πάει 5 η ώρα και να ξαναφύγω, η καρδιά μου άρχιζε τα δικά της. Χτυπούσε δυνατά χωρίς να μπορώ να το ελέγξω και έχανε έναν παλμό. Άρχισα να ανησυχώ μήπως έχω πίεση. Και δεν είχα και πιεσόμετρο να μετρηθώ. Περνάνε τα χρόνια μάλλον και αντί για τσάντες και αξεσουάρ θα πρέπει να ψάξουμε να προμηθευτούμε και ένα καλό πιεσόμετρο !!! 

Το σκυλάκι βοήθησε αφάνταστα στην καταπολέμηση του άγχους. Φύγανε όλα τα συμπτώματα και είμαι και πάλι καλά!! 

Η καημενούλα η Μόκα σήμερα πήρε μια γεύση από τους ρυθμούς μας που επέστρεψαν στην καθημερινή ρουτίνα μετά το τριήμερο που μας είχε όλους στο σπίτι να την κανακεύουμε. Έπρεπε να μείνει μόνη μέχρι το μεσημέρι και Τρίτη Πέμπτη και Παρασκευή θα μένει μόνη και το απόγευμα ένα τρίωρο. Λυπάμαι που την αφήνω μόνη αλλά είναι πολύ μικρούλα και δεν ήθελα να την πάρω μαζί μου στο μαγαζί. Μόλις όμως μεγαλώσει λίγο και μάθει να ελέγχει απόλυτα την κύστη και το έντερο της, θα την παίρνω τα απογεύματα μαζί μου. Θα γίνει και αυτή ένα εργαζόμενο κορίτσι!!! Θα είναι το παρεάκι μου τα απογεύματα στο μαγαζί. Θα την μάθω να κάθετε ήσυχη στο αυτοκίνητο και να απολαμβάνει τις βόλτες. Γιατί η Ήρα μας που μας "έφυγε" πρόσφατα δεν ήταν εξοικειωμένη με το αυτοκίνητο. Σπάνια πηγαίναμε κάπου με το αυτοκίνητο. 

Αύριο θα κάνει και το πρώτο της εμβόλιο και θα μπορεί να βγαίνει και έξω. Γιατί δεν κάνει να βγει τώρα που δεν έχει κάνει εμβόλια δεδομένου ότι δεν θήλασε, γιατί ήταν ορφανούλι, και δεν έχει πάρει αντισώματα από την μανούλα της. Οπότε θέλει προσοχή να μην κολλήσει καμιά αρρώστια.

Να την η κούκλα μας!!!

Το Σάββατο το πρωί παραλάβαμε το κουτάβι μας από τον κύριο που μας το χάρισε. Η πρώτη μου αντίδραση ήταν να το ερωτευτώ παράφορα. Δύσκολα όμως να το αγκαλιάσω γιατί ήταν πολύ βρώμικο το καημενάκι. Το βάλαμε λοιπόν μέσα στο χαρτόκουτο που είχαμε πάρει μαζί μας, όπου μέσα είχαμε βάλει μια κουβερτούλα. Πήγαμε γρήγορα γρήγορα στο Jumpo για τα απαραίτητα. Όπως είναι φυσικό ξεχάσαμε τα βασικά. Ήταν Σάββατο και ακολουθούσε τριήμερο όποτε έπρεπε να είμαστε πιο προνοητικοί αλλά δεν ήμασταν. Δεν πήρα δηλαδή αμπούλα για τους ψύλλους. Και το καημένο ήταν γεμάτο. Οπότε έστειλα τον άντρα μου στο φαρμακείο και πήρε την αμπούλα 9 ευρώ ενώ στο pet shop το είχε 4. Τέλος πάντων. Μετά ξεχάσαμε να προμηθευτούμε γάλα σε σκόνη για σκύλους. Οπότε του δώσαμε αγελαδινό που μάλλον δεν έπρεπε γιατί του προξένησε διάρροια. Σαν πρωτάρηδες κάναμε με τον άντρα μου σαν να πήραμε πρώτη μέρα μωρό στο σπίτι. Πωπω και τα έχω ξεχάσει αυτά. Πάνε τόσα χρόνια...
Μόλις φτάσαμε στο σπίτι λοιπόν βούρ για το μπάνιο. Όπου φυσικά δεν είχαμε πάρει ειδικό σαμπουάν για σκύλους και το μπανιαρίσαμε με προδέρμ για μωρά που είχαμε. Μετά το μπανάκι το στεγνώσαμε με το πιστολάκι για να μην τρέμει από το κρύο. Και μετά φαγάκι. Κροκέτα με γαλατάκι που ευτυχώς είχαμε αγοράσει!!!
Εγώ δεν μπορώ να σας περιγράψω πόσο άγχος είχα και έχω ακόμα. Το έχω είδη αρχίσει την εκπαίδευση για να μην λερώνει μέσα στο σπίτι και τα πήγε αρκετά καλά για δεύτερη μέρα σήμερα. Βέβαια έχω το νου μου και το βγάζω έξω κάθε φορά που τρώει και αμέσως μόλις ξυπνήσει. Το βγάζω έξω γιατί θέλω να μάθει να τα κάνει στο χώμα.
Κοιμάται πάρα πολλές ώρες και δεν είμαι σίγουρη αν αυτό είναι καλό ή κακό, αλλά μάλλον καλό είναι γιατί απ' ότι θυμάμαι και τα μωρά έτσι κάνουν όταν είναι νεογέννητα. Δεν πίνει πολύ νερό και με ανησυχεί και αυτό. Το έχω χάσει τελείως μου φαίνεται...
Για όνομα ακόμα δεν καταλήξαμε. Μου αρέσει το Bella, το Martie (επειδή ήρθε στο απίτι μας 1η Μαρτίου), το Mocca (επειδή έχει το χρώμα της Μόκας) και τώρα που είδατε φατσούλα περιμένω κι άλλες ιδέες.

Εδώ είναι στο αυτοκίνητο μέσα στο χαρτόκουτο

Αυτό είναι το λουράκι που τις πήρα.

Λαστιχένιο παιχνιδάκι

Θυμωμένος Έντυ με την απρόσμενη επισκέπτρια. Εδώ σκέπτεται: 

"Ε αυτό πάει πολύ, πρώτα μου φέρανε ένα γατί πορτοκαλί που ευτυχώς ο Θεός με λυπήθηκε και το ξεφορτώθηκα γρήγορα. Και τώρα αυτήν....και είναι και άσχημη...."

Καλό Μήνα !

Καλό μήνα.

Πάντα όταν μπαίνει ο Μάρτης θέλω σαν μικρό παιδάκι να φορέσω το βραχιολάκι μου στο χέρι. Το έχω για καλό. Ξορκίζω το κακό. Σήμερα είναι μια καλή μέρα για μένα. Πρώτον γιατί έχω ραντεβού στο αεροδρόμιο για να πάρω το σκυλάκι από τον κύριο που το χαρίζει. (Όχι το σκυλάκι δεν έρχεται αεροπορικώς, απλά ο κύριος έχει μια δουλειά στο αεροδρόμιο και βόλεψε να συναντηθούμε εκεί). 

Το απόγευμα θα πάμε και μια βόλτα στο jumpo για να προμηθευτούμε τα απαραίτητα για τον νέο μας ένοικο. Λουράκι για βολτίτσα απ΄αυτό που δένει γύρω από το σώμα του και όχι στο λαιμό του γιατί είναι πιο άνετο. Ένα κρεβατάκι γιατί θα το έχουμε μέσα στο σπίτι μέχρι να μεγαλώσει λίγο γιατί είναι πολύ μικράκι. Και φυσικά μπολάκι για φαγητό και νεράκι. 

Α ψάχνουμε και για ονοματάκι. Είναι θηλυκό. Όποιος έχει καμιά καλή ιδέα ας την γράψει.

Και δεύτερον το αυτοκίνητο μας μετά από πολλά βάσανα και επισκέψεις στο συνεργείο (και απώλεια χρημάτων φυσικά) επιτέλους "περπατάει" χωρίς προβλήματα. Επιτέλους έγινε όπως έπρεπε να είναι. Χωρίς κουδουνίσματα και χωρίς σκορτσαρίσματα σαν να είχε ξερόβηχα κάθε φορά που άλλαζες ταχύτητα. 

Ο καιρός βέβαια δεν συμμετέχει στην αλλαγή της διάθεσής μου. Με απίστευτο πείσμα επιμένει να είναι μουντός και συννεφιασμένος. "Ει ψιτ ουρανέ ! Δεν πήρες χαμπάρι;; Μπήκε η άνοιξη !!"  

Φιλάκια σε όλους!!