Να την η κούκλα μας!!!

Το Σάββατο το πρωί παραλάβαμε το κουτάβι μας από τον κύριο που μας το χάρισε. Η πρώτη μου αντίδραση ήταν να το ερωτευτώ παράφορα. Δύσκολα όμως να το αγκαλιάσω γιατί ήταν πολύ βρώμικο το καημενάκι. Το βάλαμε λοιπόν μέσα στο χαρτόκουτο που είχαμε πάρει μαζί μας, όπου μέσα είχαμε βάλει μια κουβερτούλα. Πήγαμε γρήγορα γρήγορα στο Jumpo για τα απαραίτητα. Όπως είναι φυσικό ξεχάσαμε τα βασικά. Ήταν Σάββατο και ακολουθούσε τριήμερο όποτε έπρεπε να είμαστε πιο προνοητικοί αλλά δεν ήμασταν. Δεν πήρα δηλαδή αμπούλα για τους ψύλλους. Και το καημένο ήταν γεμάτο. Οπότε έστειλα τον άντρα μου στο φαρμακείο και πήρε την αμπούλα 9 ευρώ ενώ στο pet shop το είχε 4. Τέλος πάντων. Μετά ξεχάσαμε να προμηθευτούμε γάλα σε σκόνη για σκύλους. Οπότε του δώσαμε αγελαδινό που μάλλον δεν έπρεπε γιατί του προξένησε διάρροια. Σαν πρωτάρηδες κάναμε με τον άντρα μου σαν να πήραμε πρώτη μέρα μωρό στο σπίτι. Πωπω και τα έχω ξεχάσει αυτά. Πάνε τόσα χρόνια...
Μόλις φτάσαμε στο σπίτι λοιπόν βούρ για το μπάνιο. Όπου φυσικά δεν είχαμε πάρει ειδικό σαμπουάν για σκύλους και το μπανιαρίσαμε με προδέρμ για μωρά που είχαμε. Μετά το μπανάκι το στεγνώσαμε με το πιστολάκι για να μην τρέμει από το κρύο. Και μετά φαγάκι. Κροκέτα με γαλατάκι που ευτυχώς είχαμε αγοράσει!!!
Εγώ δεν μπορώ να σας περιγράψω πόσο άγχος είχα και έχω ακόμα. Το έχω είδη αρχίσει την εκπαίδευση για να μην λερώνει μέσα στο σπίτι και τα πήγε αρκετά καλά για δεύτερη μέρα σήμερα. Βέβαια έχω το νου μου και το βγάζω έξω κάθε φορά που τρώει και αμέσως μόλις ξυπνήσει. Το βγάζω έξω γιατί θέλω να μάθει να τα κάνει στο χώμα.
Κοιμάται πάρα πολλές ώρες και δεν είμαι σίγουρη αν αυτό είναι καλό ή κακό, αλλά μάλλον καλό είναι γιατί απ' ότι θυμάμαι και τα μωρά έτσι κάνουν όταν είναι νεογέννητα. Δεν πίνει πολύ νερό και με ανησυχεί και αυτό. Το έχω χάσει τελείως μου φαίνεται...
Για όνομα ακόμα δεν καταλήξαμε. Μου αρέσει το Bella, το Martie (επειδή ήρθε στο απίτι μας 1η Μαρτίου), το Mocca (επειδή έχει το χρώμα της Μόκας) και τώρα που είδατε φατσούλα περιμένω κι άλλες ιδέες.

Εδώ είναι στο αυτοκίνητο μέσα στο χαρτόκουτο

Αυτό είναι το λουράκι που τις πήρα.

Λαστιχένιο παιχνιδάκι

Θυμωμένος Έντυ με την απρόσμενη επισκέπτρια. Εδώ σκέπτεται: 

"Ε αυτό πάει πολύ, πρώτα μου φέρανε ένα γατί πορτοκαλί που ευτυχώς ο Θεός με λυπήθηκε και το ξεφορτώθηκα γρήγορα. Και τώρα αυτήν....και είναι και άσχημη...."