Σήμερα θα σας συστήσω το γατούδι μου. Τον λένε Έντυ. Ήταν ένας άτυχος-τυχερός πεταμένος γάτος. Για κακή του τύχη βρέθηκε πεταμένος στο πορτ μπαγκάζ ενός εγκαταλελειμμένου αυτοκινήτου,μαζί με τα 2 αδελφάκια του.
Για καλή του τύχη τον βρήκε η κόρη μου που τότε ήταν περίπου 7 χρονών. Δυστυχώς τα υπόλοιπα γατάκια δεν τα κατάφεραν.
Ο γατούλης μας επιβίωσε αν και τον βρήκε η κόρη μου αφυδατωμένο. Ο μικρός είχε βρει τρόπο και έβγαινε από το αυτοκίνητο και μάλλον θα έτρωγε κανένα χορταράκι και γι΄αυτό επιβίωσε.
Ήταν μια χούφτα γατάκι όταν ήρθε στο σπίτι μας. Είναι το γούρι μας...αν και μαύρος (προκαταλήψεις και βλακείες).
Ζει μαζί μας 13 χρόνια τώρα και είναι μια χαρά. Τον στειρώσαμε βέβαια γιατί έφευγε για να αναζητήσει το ταίρι του και ερχόταν πίσω σε κακό χάλι. Μια φορά ήρθε με σπασμένο πόδι.
Τα κρύα βράδια του χειμώνα κοιμάται στο υπόγειό μας απ' όπου υπάρχει ένα ανοιχτό παράθυρο για να μπαινοβγαίνει όποτε θέλει. Όταν η θερμοκρασία ανέβει κοιμάται παντού και συνέχεια. Όπως λέω χαριτολογώντας κοιμάται περίπου 27 ώρες το 24ωρο.
Είναι γλύκας και τον αγαπάμε πολύ όλη η οικογένεια.
