Παρασκευή 24 Μαρτίου 2017

Χειρουργείο!

Έκανα το χειρουργείο αλλά τελικά δεν ήταν τόσο απλό όσο το είχα φανταστεί. Βγήκα σεργιάνι με το φορείο στους διαδρόμους της κλινικής μέχρι να προσγειωθώ στο κρεβάτι του πόνου με τι άλλο ; ΠΟΝΟΥΣ!! Πόνος αφόρητος αφού δεν έκανα επισκληρίδιο για να μην πονάω μετά από το χειρουργείο. Κι έτσι μετά την ολική νάρκωση το σώμα μου άρχισε να αισθάνεται τα πάντα. ΤΑ ΠΑΝΤΑ. Ένοιωθα αφόρητη πίεση στην ουροδόχο κύστη σαν να είναι γεμάτη και να μην μπορείς να κατουρήσεις. Φρικτό αίσθημα. Ευτυχώς ήρθε η νοσηλεύτρια και μου έριξε παυσίπονο στη φλέβα και συνήλθα.
Από τότε και για 10 μέρες πονούσα. Ο ίδιος απαίσιος πόνος στην κύστη μου. Η ίδια απαίσια αίσθηση Την 11 συνήλθα και την 12 πήγα στη δουλειά. Για λίγο. Δεν είναι και για πολύ. Ακόμα κουράζομαι εύκολα. 
Αλλά είμαι ικανοποιημένη για όλη την πορεία της ανάρρωσης. Αρχικά απογοητευτικά λίγο ότι αναρρώνω πολύ αργά. Αλλά τελικά όλα καλά. 
Τελικά σαν την υγεία δεν έχει. Μόνο όταν αρρωσταίνεις το καταλαβαίνεις αυτό.
Χθες πήγα για λίγο στη δουλειά και η αλήθεια είναι ότι το είχα ανάγκη. Βαρέθηκα τόσες μέρες κλεισμένη στο σπίτι. Σήμερα πήγα πάλι στη δουλειά και έκατσα περισσότερο. Το μεσημέρι γύρισα σπίτι σμπαράλια. Έφτιαξα φαγητό και μετά έριξα κάτι ύπνους ξεγυρισμένους!! Τώρα θα ξεκουραστώ το Σαββατοκύριακο και από Δευτέρα θα είμαι καλύτερα.
Φιλιά!

Πέμπτη 9 Μαρτίου 2017

Θέλω αλλαγές...

Ετοιμάζομαι για χειρουργείο. Αφαίρεση ινωμυώματος. Απλά πράγματα. Θα κοιμηθώ λιγάκι και όλα εντάξυ. Θα αράξω 3 μερούλες στην κλινική... ζάχαρη θα περάσω.... Εχω λιγάκι άγχος αν τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας τα βγάλουν πέρα χωρίς εμένα. Θα λείπω απο τα επαγγελματικά μου καθήκοντα για 2 εβδομάδες περίπου, αν και εγώ πιστεύω οτι θα αισθάνομαι καλά απο την πρώτη μέρα. Πεποίθηση. Και οι πεποιθήσεις μου πάντα πραγματοποιούνται.
Σήμερα ο καιρός είναι συννεφιασμένος και εμείς είμαστε εν αναμονή της επικείμενης αναχώρηση του γιού μου το ερχόμενο Αυγουστο στην Αμέρικα. Ζηλεύωωωωωωω.........
Πόσο θα ήθελα να επέλεγα κι εγώ τότε που έπρεπε κάτι τέτοιο. Θα μου πείτε ο άνθρωπος τα πάντα μπορεί να κάνει και όποτε το αποφασίσει. Έτσι είναι μια απόφαση είναι.
Είμαι σε φάση περίεργη τώρα στη ζωή μου. Κρίση μέσης ηλικίας? Θέλω αλλαγές. Τα τελευταία 20 χρόνια η καθημερινότητα μου είναι η ίδια. Θα μου πείτε τώρα καλύτερα τα ίδια παρά χειρότερα. Ίσως όμως και καλύτερα; Γιατί όχι; Να αλλάξουμε την ζωή μας προς το καλύτερο.
Έχω τόσα πολλά στο μυαλό μου που τα επεξεργάζομαι αλλά ποτέ δεν πέρνω την απόφαση να τα βάλω σε εφαρμογή. Όλο αναβάλω. Σε αυτό πρέπει να μπεί ένα τέλος.
Έβαλα μπρός να πουλήσω την επιχείρηση. Μην μου πείτε οτι δεν είναι καιρός για τέτοια. Πάντα είναι καιρός για τέτοια. Είναι καιρός, όποτε το αποφασίσεις. Πάντα είχα πρόβλημα με τις αλλαγές. Αποφάσιζα πχ να ξεσκαρτάρω πράγματα απο την αποθήκη μου ή από την ντουλάπα μου και ποτέ δεν κατάφερνα να κάνω σωστή δουλειά. Δεν κατάφερνα να αποχωρηστώ πράγματα και αντικείμενα που δεν χρειαζόμουν πια. Έτσι και τώρα με την επιχείρηση. Δυσκολεύομαι μεν να το πάρω απόφαση πως αυτός ο κύκλος πρέπει να κλείσει. Γιατι με κούρασε γιατι δεν αντέχω πια αυτή την ρουτίνα, γιατί θα ήθελα να κάνω και άλλα πράγματα στην ζωή μου. Να βρώ ασχολείες που θα μου αρέσουν, που θα με εμπνέουν. Και αυτο δυστυχώς δεν μπορώ να το κάνω όσο είμαι δεμένη με την επιχείρηση.
Μπήκε λοιπόν το νερό στο αυλάκι. Ανατέθηκε η πώληση σε μεσιτικό γραφείο. Μένουν κι άλλα πραγματα να γίνουν. Είναι προγραματισμένα για τον Απρίλιο. Αγγελίες παντού και ανακοινωση ισως και στην πρόσωψη της επιχείρησης. Αυτό θέλει λίγο ακόμ σκέψη.
Θα γίνει όμως. Θα πραγματοποιηθεί κι αυτό γιατι αύτο θέλω. Είμαστε νέοι ακόμα και θέλουμε να κάνουμε και άλλα πράγματα στη ζωή μας.  Ένα βήμα τη φορά και ο στόχος θα επιτευχθεί. Θα γυρίσει η σελίδα.