Αποφάσεις

Αποφάσεις σημαντικές ή και ασήμαντες τελικά. Δεν είμαι σίγουρη ακόμα. Δυσκολίες παντού. Κόσμοι δύο κατηγοριών. Ήρθε νομίζω η ώρα να κοιτάξω τον εχθρό στα μάτια και να του πω: "Κοίτα να δεις....τελικά δεν σε φοβάμαι άλλο πια...Δεν θα με καταδυναστεύεις εσύ την ζωή μου.... Η ζωή μου μου ανήκει και θα την ζήσω όπως γουστάρω...Κατάλαβες;;;;"
Κι έτσι πήρα αποφάσεις. Θα ζήσω. Θα βγω από την κατάθλιψη και θα ζήσω.
Τελικά όλα στη ζωή είναι μέσα στο μυαλό μας. Τι είναι αυτό που μας στεναχωρεί;;; Το έχουμε ποτέ σκεφτεί;; Τι είναι τελικά;; Μήπως δεν είναι τίποτα αλλά για κάποιο λόγο που δεν θα αναλύσω τώρα εδώ, έχει γιγαντωθεί υπέρμετρα μέσα μας; Μήπως αν το αγνοήσουμε τελικά δεν υπάρχει;;;
Βλέπω την ζωή να έχει αλλάξει μέσα σε τρία χρόνια. Να έρχονται τα πάνω κάτω. Να νιώθεις να πέφτεις κάθε μέρα όλο και πιο κάτω και να λες ότι δεν μπορεί. Θα σταματήσει.
Περνάει σιγά σιγά και αυτός ο δύσκολος χειμώνας, και έρχεται η άνοιξη. Δεν ξέρω αν το νοιώθει και άλλος αλλά έχω την αίσθηση ότι ο χρόνος κυλά με πολύ γρήγορους ρυθμούς. Δεν ξέρω αν είναι λόγω της κατάθλιψης που βιώνω αλλά έχω αυτή την αίσθηση. Και μια που έρχεται η άνοιξη και προσπαθώ να συνεφέρω τον εαυτό μου, αποφάσισα πως ήρθε η ώρα να συμπληρώσουμε την απώλεια της Ήρας μας με την απόκτηση ενός κουταβιού. Είμαι σε φάση αναζήτησης και αυτό με κάνει λίγο να ξεχνιέμαι. Νομίζω ότι βρήκα το κουτάβι που θα ήθελα. Είναι διασταύρωση Χάσκυ με Λυκόσκυλο. Θα μου το φέρουνε το Σάββατο. Το καημενούλι έχασε την μαμά του στη γέννα και το ταίζανε με μπιμπερό. Περιμένω με ανυπομονησία να το συναντήσω. Θα σας το βάλω φωτογραφία μόλις το πάρω.
Σήμερα επιστρέφει και  ο γιος μου από την επταήμερη εκδρομή. Έλειπε μια εβδομάδα και το σπίτι είναι άδειο. Πήραμε μια γεύση πως θα είναι όταν θα φύγουν τα παιδιά μας από το σπίτι και θα μείνουμε τα δυο μας. Δεν ήταν άσχημα, ήταν λίγο περίεργα. Κι ενώ είχα πει ότι θα στρωθώ το Σαββατοκύριακο και θα κάνω δουλειές τώρα που θα λείπει, τελικά δεν έκανα τίποτα... Δεν είχα όρεξη... Τα άφησα όπως είναι. Τα πάνω πάνω μόνο και ότι βλέπει η πεθερά. Δεν βαριέσαι...Δεν βοηθάει και ο καιρός (δικαιολογίες...)